Ben İstanbulum,şehirler şehri,metropoller kraliçesi,şairler beldesi,imparatorlar gzödesi,sultanlar diyarı,yeryüzü incisiyim! Adım İstanbul;çağlar boyu Paganların,Hristiyan,Yahudi,Müslüman ve dahi dinsizlerin,dostla düşmanın kıyılarıma sığındığı,ihanetin aşkla,acının sevinçle yan yana barınabildiği,dünyanın en esrarengiz,en tehlikeli ve elbette en muhteşem şehriyim! Denizler tanrısı Poseidon un kızıyım,altın postu arayan Argonotların mucizesi,Ortaçağ şehirlerinin imparatoriçesi,Yeniçağ ve Yakınçağın müjdesiyim Ben. 21. yüzyılın yeniden parlayan yıldızı,saadetler ve felaketler,bozgunlar ve müjdeler şehriyim Ben ! İstanbul dur adım; insana ait bütün duyguların aynı anda en yüksekte ve en dipte yaşandığı diyarım Ben! Adım İstanbul;kentler melegi,zamanlar tanrıçasıyım. Uçuşlar ve inişler,yükselişler ve düşüşler,doğuşlar ve yok oluşlar Benim ruhumda iç içedir,hepsi orada birbirine dolanır,sonra da çözülemez sarmallar olarak arkeoloji mahzenlerime süzülürler.İstanbulum Ben;umut mavisiyim,zehir yeşiliyim,tan pembesiyim,erguvanım, mimozayım,lavantayım,İstanbulum;turkuvazım! Bilinmezlikler şehriyim;karmaşanın,olabilirliğin, canlılığın ve yaratıcılığın ilham perisiyim: Benim adım İstanbul !

İstanbulum Ben; aşkım hiç bir fani aşkla kıyas edilemez, yürek yangınım başka bir şehirle mümkünü yok bastırılamaz! Zorunlu göçenlerin son nefes türküsü, İstanbul acısı ve şiiri,gönüllü kaçakların tek ülküsü, toprak kokusu,rüyalarının incisiyimdir. İstanbulum Ben; şehirlerin en büyülüsü, en büyücüsüyüm: dünyanın en çok arzulanan şehriyim, İstanbulum;binlerce yıldır tek bir fani tarafından gerçekten terk edilemedim,asla ve asla terk edilemem! Benim adım İstanbul!..

Buket Uzuner ( İstanbullular sayfa 17-20 )